Biennale expositie van de Waterlandse Kunstkring 2022

Expositie, Nieuws

4 verhalende schilderijen met 4 verschillende invalshoeken.

Een over kevers, orde van gevleugelde insecten. En vooral de mestkever die de gevonden mest achteruitlopend meerolt naar een plek om de eitjes in te leggen. Om de route af te leggen gebruikt de kever het melkwegstelsel als routeplanner. Uit de mest komen de nieuwe kevers, de Egyptenaren zagen dit als een wedergeboorte. Altijd vernieuwend, daardoor eeuwigdurend werd deze kever de scarabee, die als amulet meegegeven werd met de doden.

Een schilderij over de opruimers in de natuur, niks geen bladblazers, maar de pissebed, de oorworm. De oorworm een nuttige opruimer (kruipt echt niet in je oren) is de lieve moeder die zorgzaam waakt over haar eitjes en als de eitjes uitkomen geeft ze zichzelf mee als voer aan de jongen.

Een schilderij over de sluipwesp, die haar legboor door het uitwendige skelet van de bladluis steekt om er een ei in te leggen. Hoe fraai het wespje dat er uiteindelijk uitkomt ook is, het is een nogal luguber gezicht als het uit het lege lijk van een bladluis sluipt.

En een schilderij over de metamorfosen, van rups tot vlinder of mot, met een verwijzing naar de metamorfosen van Ovidius. Daphne, een nimf uit de Griekse mythologie, vlucht voor Apollo en verandert in een laurierstruik.

Bij het lezen van de verhalen over de insecten verdwijn ik in de ongelofelijke en regelmatig lugubere verhalen.

Schilderijen zijn te zien tijdens de biennale Waterlandse Kunstkring  in Monnickendam.